Mechelen Catharinaparochie

F4486k41

 

 

Een bezoek aan de Brusselse Marollen en Poverello

Zondag 30 september 2018 zijn we met onze Catharinaparochie op uitstap gegaan naar Brussel. Het doel van deze parochiedag was een bezoek aan Poverello, een religieuze gemeenschap die een onthaalhuis voor mensen in nood beheert, in de Brusselse Marollenwijk.

Onze daguitstap in beeld: klik hier!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een gevarieerd en leerrijk programma

Tweeëndertig parochianen verzamelden tegen negen uur ’s ochtends in de hal van het station van Mechelen, om van daaruit naar Brussel-Zuid te sporen. Daar werden we opgewacht door onze gids-voor-één-dag: diaken Louis Apers. Hij loodste ons langsheen de zondagse markt aan het Zuidstation naar de Huidenvettersstraat in het hartje van de Marollen, en naar Poverello, gehuisvest in het vroegere Kapucijnenklooster. In deze wijk zijn tijdens de tweede wereldoorlog vele Joden bij razzia’s opgepakt en naar de Dossinkazerne in onze stad gebracht, om nadien op transport te gaan naar de uitroeiingskampen. De vele ‘struikelstenen’, koperen herinneringsplaten in het voetpad, getuigen over deze barbarie.

Enkele Poverello-vrijwilligers zorgden voor een gesmaakte ontvangst met koffie, thee en koek. Nadien was het tijd voor het serieuze werk: een uitgebreide kennismaking met de werking van Poverello aan de hand van een getuigenis van Louis en een korte film. ’s Middags konden we met z’n allen genieten van een kop warme soep en de eigen boterhammetjes, tijdens een korte lunchpauze. Pater Bart van Poverello, deken Guy en priester Kris gingen nadien voor in een meertalige eucharistieviering. Wij waren er niet alleen. We vierden eucharistie samen met enkele Indische studenten van een Don Bosco school, in ons land tijdelijk aanwezig via een uitwisselingsproject, met de religieuzen van de Poverello gemeenschap en met enkele gasten.

In de namiddag gidste Louis ons doorheen de Marollenwijk. Vooreerst brachten we een bezoek aan het Vossenplein, het hart van de Marollen. Dagelijks heeft er een rommelmarkt plaats, met de klemtoon op ‘rommel’. Het plein wordt gedomineerd door de oude brandweerkazerne, nu woongelegenheid, en de kerk van Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen. In de kerk staat het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Covadonga (Spanje), waardoor deze kerk voor de Spaanse gemeenschap in Brussel een bijzondere betekenis heeft. Via een wirwar van kleine straatjes en de Hoogstraat, de ruggengraat van de Marollen die de Hallepoort met de Kapellekerk verbindt, bereikten we het Brusselse gerechtsgebouw. Langs een lift op het voorliggende plein konden we genieten van een panorama over de Marollenwijk en het noordwesten van Brussel. Terug in Poverello werden we getrakteerd op een lekker taartje met bijhorende koffie of thee. Afsluiten deden we met een video over het leven en werk van Jan Vermeire, de stichter van de Poverello gemeenschap. De IC-trein naar Amsterdam bracht ons terug naar Mechelen, waarna er voor de liefhebbers nog een afsluitende drink voorzien was, in één van de cafés aan het stationsplein.

 

Poverello, ‘kleine arme man’

Jan Vermeire, de stichter van de Poverello gemeenschap, was een huisarts en seksuoloog met een zeer drukke praktijk. In 1973 stopte hij met werken om te genieten van zijn buitenverblijf in de Ardennen. Hij werd er geraakt door de authenticiteit van de plaatselijke parochiepriester en na het bijwonen van een eucharistieviering in diens parochiekerk, besloot Jan om zijn leven radicaal om te gooien: Hij verzaakte aan alle luxe en trok zich voor een jaar terug in een blokhut te midden van de Ardeense bossen. Daar las hij vele boeken over het leven van Franciscus van Assisi, Vincentius à Paulo, Charles de Foucauld. In 1977 kwam hij naar Brussel en in 1978 opende Jan een eerste opvanghuis voor armen, eenzamen en daklozen, en stichtte er een religieuze gemeenschap, geïnspireerd op deze van Taizé. De gemeenschap richtte zich oorspronkelijk op noodopvang voor behoeftigen en voorzag voor hen in soepbedeling en een broodmaaltijd. Nu kunnen de hulpbehoevenden er ook terecht voor een warme maaltijd, overnachting, propere kledij en medische hulp. De hulpzoekenden en noodlijdenden hoeven zich niet te verantwoorden. Tachtig procent van hen zijn door een verslavingsproblematiek, door ziekte, door financiële tegenslag aan lager wal geraakt. Er wordt met zeer veel discretie met mekaar omgegaan, zowel tussen de vrijwilligers onderling als tussen de gasten en de vrijwilligers. Poverello geniet geen subsidie vanwege de overheid maar leeft uitsluitend van giften in geld en natura. De verstrekte maaltijden kunnen bereid worden met de voedseloverschotten vanuit warenhuizen en de omliggende winkeliers. Thans zijn er een vijftiental opvanghuizen in Vlaanderen, van Oostende tot Tongeren, en ééntje in Banneux.

Jan Vermeire, de stichter van Poverello, was geraakt door het leven van de heilige Franciscus van Assisi. Deze had als toenaam ‘kleine arme man’, omdat hij al zijn bezittingen had weggegeven en tussen armen, bedelaars en melaatsen ging wonen. Meteen had Jan een naam voor de gemeenschap en de opvangtehuizen die hij heeft gesticht. Jan Vermeire is in 1998 overleden, maar honderden vrijwilligers zetten zijn levenswerk nog steeds onverminderd voort.

Oprechte dank aan de kleine ad hoc werkgroep die deze parochiedag heeft georganiseerd, en heel in het bijzonder aan Louis, die voor ons een schitterend dagprogramma had voorzien.

Voor meer informatie over de Poverellogemeenschap en het werk in de opvangtehuizen kan u terecht op de website: www.poverello.be

ADH